ابزار فال حافظ

تیم علمی مدعی است این ابزار فواید زیادی را در تکنیک‌های تصویربرداری با لنزهای عادی خواهد داشت؛ زیرا توانایی تولید نور به ویژگی‌های فیزیکی بعد و اندازه‌اش محدود نمی‌شود. دانشمندان در حال ساخت آشکارسازهای نوری مبتنی بر این فناوری هستند که برای عکاس‌هایی که به دنبال شکار تصاویر باکیفیت‌ در شرایط نوری ضعیف هستند، کارآمد خواهد بود.

توانایی نانوتشدیدکننده جدید برای جذب مقادیر فراوان انرژی از نور حاکی از آن است که این ابزار در ارائه سلول‌های خورشیدی کارآمد نیز بسیار کارساز خواهد بود. قابلیت این فناوری برای ساطع‌کردن دوباره انرژی ناخواسته حین شکار نور خورشید، به آن امکان خودخنک‌شوندگی و افزایش کارآیی‌اش را می‌دهد.

این تحقیق شیوه‌ای جدید را برای دستکاری جریان نور ارائه می‌دهد و می‌تواند منجر به تولید فناوری‌های جدید برای حس‌کردن نور و تبدیل انرژی خورشیدی شود.

جزئیات این دستاورد علمی در مجله Physical Review Letters ارائه شده است.

در حال حاضر سلول های خورشیدی قادر به جذب فوتون ها در مناطق مرئی و نزدیک به مادون قرمز طیف خورشیدی نیستند.

اما محققان دانشگاه کالیفرنیا یک فیلتر جدید از جنس یک ماده هیبریدی منحصر به فرد ابداع کرده اند که فوتون های گریزان را می گیرد و آنها را به نوارهای طیفی با انرژی بالاتر تبدیل می کند.

کریستوفر باردین، استاد شیمی دانشگاه کالیفرنیا می گوید: منطقه مادون قرمز طیف خورشیدی، نور را از مواد فتوولتائیک که سلول های خورشیدی امروزه را می سازند، عبور می دهد.

مینگ لی تانگ استاد یار شیمی دانشگاه کالیفرنیا در این رابطه گفت: این موضوع صرفه نظر ار کیفیت سلول های خورشیدی، موجب اتلاف انرژی می شود.

وی افزود: اما ماده ترکیبی که ما ابداع کرده ایم ابتدا دو فوتون مادون قرمز را بدون تبدیل کردن به برق از یک سلول خورشیدی عبور می دهد و سپس انرژی آنها را با هم ترکیب می کند تا یک فوتون با انرژی بالاتر بدست آید.

این محقق ادامه داد، سپس این فوتون جذب مواد فتوولتائیک موجود در صفحات خورشیدی امروزی می شود.

محققان می گویند: آنها با این کار در واقع شکل طیف خورشیدی را تغییر می دهند.

این ماده هیبریدی که محققان ابداع کرده اند ترکیبی از مواد ارگانیک و غیر ارگانیک است.

این مطالعه که در مجله Nano Letters منتشر شده است می تواند کاربردهایی در خارج از صنعت انرژی خورشیدی داشته باشد.

پرتوی این لیزر ۲ پتاواتی (۲ کوادتریلیون وات) تنها یک پیکو ثانیه یعنی یک تریلیون ثانیه عمر دارد. برای درک بهتر قدرت این پرتوی لیزری باید آن را با لیزر ۵۰ کیوواتی (۵۰ هزار واتی) مقایسه کرد که در سال ۲۰۱۳ پهپادی را از فاصله ۲ کیلومتری منهدم کرد.

لیزر قدرتمند دانشگاه اوزاکای ژاپن LFEX نام دارد که به «مگا لیزر» نیز معروف شده است. دستگاه غول پیکر تولید کننده این پرتوی لیزری بیش از ۹۰ متر طول دارد.

پیشتر در دانشگاه تگزاس واقع در آستن آمریکا لیزر قدرتمند یک پتاواتی ساخته شده بود اما حالا عنوان قدرتمندترین لیزر جهان به ژاپن تعلق گرفته است. آنچه که در شرق آسیا ارایه شده تا ۱۰۰ بار قوی تر از لیزر دانشمندان دانشگاه تگزاس است.

این تلاش درحالی به ثمر نشسته که حالا خبر می رسد محققان ژاپنی در حال ساخت لیزر ۱۰ پتاواتی هستند.

وی با بیان اینکه این دستگاه به صورت همزمان آب و از سوی دیگر برق تولید می کند، گفت: بحث امکان پذیری این سیستم درحال مطالعه است تا بر این اساس بتوانیم از باد و رطوبت هوا، برق و آب تولید کنیم.

به گفته وی، از شش ماه گدشته مطالعات تولید این سیستم آغاز شده و پیش بینی ها نشان می دهد که این دستگاه نه لزوما در ارتفاعات، بلکه در تمام نقاط ( حتی در مکان های محلی) قابل نصب خواهد بود.

حسین علی پور با بیان اینکه در کل دنیا دستگاهی وجود دارد که با استفاده از سرما سازی هوا، برق و پس از آن آب تولید می کند، عنوان کرد: این دستگاه بسیار گران قیمت و مشکل ساز است چرا که به صورت پیوسته کار می کند و بعد از ایجاد جریانات برق، آب تولید می شود.

رئیس پژوهشکده آزمایشی تحقیقاتی انرژی، آب و محیط زیست افزود: به همین دلیل در ساخت این دستگاه به گونه ای پیش می رویم که با سرماسازی هوا، آب و برق تولید نشود و دستگاه به صورت مستقل و همزمان، برق و آب تولید کند.

وی با بیان اینکه اکنون در مرحله بررسی ایده هستیم، اظهار داشت: تا یک سال دیگر، نمونه آزمایشگاهی اولین سیستم تولید همزمان برق و آب را خواهیم ساخت. همچنین ساخت این دستگاه می تواند برای اولین بار به عنوان یک ایده نو محسوب شود.

اکنون محققان شرکتی Kumho که تخصص ویژه ای در طراحی و تولید تایر دارد ایده منحصربفردی برای حل این مشکل ارایه کرده است. قلب تپنده این فناوری در تغییر هوشمندانه عاج های سطح تایر است.

تایر جدید این شرکت که تحت عنوان Maxplo شناخته می شود به تازگی جایزه کلاس «آینده نگری» را در مسابقه بزرگ طراحی A’ Design Awards ایتالیا نصیب خود کرده است.

مهمترین ویژگی این تایر فقدان هوا در آن است و به جای آنکه عاجهای ثابتی داشته باشد بدین ترتیب طراحی شده که با توجه به حرکت خودرو بر روی سطح خشک، مرطوب و یخ زده، عاجهای آنها ساختاری متفاوت پیدا کنند. در واقع تایر به طرز هوشمندانه ای خود را با هر وضعیتی وفق می دهد تا خطر انحراف خودرو و بروز تصادفات ناشی از وضعیت ناپایدار جاده به حداقل برسد.

یکی از حالتهای جالب توجه این تایر مربوط به حرکت آن بر روی سطح پوشیده از آب است که در این وضعیت عاجهای آن بخش قابل توجهی از آب بین تایر و سطح جاده را به اطراف پمپاژ می کنند تا لغزندگی خودرو در حین حرکت به میزان قابل توجهی کاهش یابد.

این کشتی ویژه مناطق قطبی در سال ۱۹۱۷ و توسط Christian Jensen (سازنده کشتی و قایق های چوبی در نروژ) برای کاشف معروف مناطق قطبی یعنی «رولد آموندسن» طراحی و ساخته شد.

مأموریت کشتی در سال ۱۹۱۸ و با هدف انجام مطالعات علمی در قطب شمال آغاز شد. در آن زمان از پیشرفته ترین تجهیزات علمی آن دوران برای انجام تحقیقات مختلف در این کشتی بهره گرفته شده بود.

از ابتدا قرار بود از این کشتی برای پروژه های پیشرفته اقیانوس شناسی، آب و هواشناسی و زمین شناسی استفاده شود اما به رغم دو بار تلاش، هیچ گاه به مقصد خود یعنی قطب شمال نرسید.

کشتی برای سالهای طولانی تنها به عنوان یک انبار شناور و ایستگاه رادیویی به کار گرفته می شد تا اینکه در سال ۱۹۳۱ غرق شد.

از سالها پیش پروژه ای موسوم به «ابتکار عمل بازگشت Maud به خانه» راه اندازی شده تا در نهایت این کشتی بار دیگر به روی آب آمده و با رسیدن به نروژ به عنوان موزه Maud آغاز به کار کند.

این کشتی مجموعه ای بی نظیر از تجهیزات و پروژه های علمی ماجراجویانی در نزدیک به یک قرن پیش از جمله آموندسن (کاشف قطب جنوب) را در خود دارد.

تخمین زده می شود سفر ۷ هزار کیلومتری این کشتی در مدت ۳۰ روز از کانادا به نروژ صورت پذیرد. بخش مهمی از این پروژه شامل استفاده از تجهیزات مختلفی از جمله بالنهای مخصوص جهت جداسازی کشتی از بستر اقیانوس است.

این پل در زمان عدم استفاده، فشرده می‌شود و می‌توان آن را بر روی یک تریلی حمل کرد. اما هنگامی که MB4.0 به محل یک پل آسیب‌دیده می‌رسد، درست مانند قیچی باز می‌شود و نقش یک پل را برای عبور وسایط‌نقلیه ایفا می‌کند.

مدت زمان استفاده از این پل یک ساعت است و هیچ نوع پی برای استفاده از آن لازم نیست؛ این امر استفاده از این فناوری را از لحاظ اقتصادی مقرون‌به‌صرفه می‌کند.

زمان لازم برای بسط‌یافتن این پل بر روی رودخانه فقط پنج دقیقه است و به محض جاگیری می‌توان به سرعت از آن استفاده کرد.

نمونه اولیه پل ابداعی در سمپوزیوم انجمن مهندسان عمران ژاپن رونمایی و در آنجا با موفقیت جاگیری شد و خودروهای شهر فوکویاما از آن استفاده کردند.

تیم مهندسی به دنبال توسعه این فناوری است و مدعی است می‌توان از آن برای افزایش طول عمر پل‌هایی استفاده کرد که نیاز به حمایت ساختاری دارند.

این سیستم نخستین جلیقه ضدگلوله در بازار نیست بلکه دارای طراحی چندمنظوره‌ای است که با داشتن زره استاندارد از شخص محاظفت کرده و به طور خودکار متورم می‌شود.

شرکت سازنده جلیقه زرهی ضدگلوله را با قابلیت تورم ترکیب کرده است. نوعی پارچه سیلندردار در قسمت زیرین جلیقه قرار دارد و می‌تواند ظرف چند ثانیه از برخورد با آب، به طور خودکار یا دستی متورم شود. این جلیقه حول بخش فوقانی کاربر متورم می‌شود.

جلیقه از نایلون سبک پوشیده از پلی‌یورتان ساخته شده و شامل صفحات زرهی نرم پلی‌اتیلن با وزن مولکولی فوق بالاست. این جلیقه همچنین دارای صفحات زرهی سخت در قسمت جلو و عقب است.

می‌توان پارچه قابل‌تورم آن را به آسانی برداشت و این موضوع امکان پوشیدن جلیقه را در مواقعی می‌دهد که استفاده از جلیقه نجات قابل‌تورم لازم نیست. علاوه بر این، عملکرد خودمتورم‌بودن در صورت تمایل کاربر غیرفعال می‌شود.

وجود پارچه قابل‌تورم در زیر جلیقه زرهی، امکان محافظت از کاربر در مقابل آتش را نیز فراهم می‌کند.

این جلیقه برای ناوگان‌های دریایی و گاردهای ساحلی ارائه شده و ماه گذشته در نمایشگاه بین‌المللی Seawork به نمایش در آمد.

Teng Li استادیار مهندسی مکانیک UMD گفت: قدرت و استحکام در کنار هم منحصر به فرد است. به عنوان مثال ماده‌ای همچون چدن و الماس مقاومند اما به شکنندگی گرایش دارند.

تیم تحقیقاتی UMD ماده‌ای قوی و محکم را از طریق بررسی خواص مکانیکی سلولز، یکی از فراوان‌ترین منابع تجدید‌پذیر زیستی بر روی زمین، توسعه دادند. محققان ورقه‌هایی با اندازه‌های مختلف از الیاف سلولزی که با چشم دیده نمی‌شوند را تولید کردند. اندازه‌ها از حدود سی میکرو‌متر تا ده نانو‌متری، چهل بار سخت‌تر و صد و سی بار قوی‌تر از کاغذ دفتر معمولی است که از الیاف سلولزی هزار بار بزرگتر ساخته شده است.

Li افزود: این یافته‌ها می‌توانند به ایجاد یک سطح جدید از عملکرد بالای مواد مهندسی منجر شود. عملکرد بالای مواد سلولزی و سبک بودن موجب جایگزین شدن آنها با مواد ساختاری معمولی (فلزات) در برنامه‌های کاربردی که وزن در آنها مهم است می‌شود.

اعضای تیم می‌گویند: به عنوان مثال ممکن است، این کشف بتواند بهره‌وری بیشتر انرژی و وسایل نقلیه "سبز" مفید باشد. علاوه بر این نانو‌کاغذ‌های شفاف سلولزی ممکن است به عنوان یک بستر کاربردی در الکترونیک‌های انعطاف‌پذیر به کار برده شود. در نتیجه در الکترونیک‌های کاغذی، سلول‌های خورشیدی قابل چاپ و صفحه نمایش انعطاف‌پذیر که جنبه‌های زندگی روزمره را تغییر می‌دهد، مورد توجه قرار می‌گیرد.

الیاف سلولزی به راحتی می‌تواند بسیاری پیوند‌های هیدروژنی شکل دهد. در اولین شکست، هیدروژن می‌تواند خود به خود پیوند ایجاد کند و کیفیت را اصلاح کند. UMD کشف کرد که الیاف کوچکتر از سلولز در هر منطقه مربعی پیوند هیدروژنی بیشتری برقرار می‌کنند. به این معنی که در کاغذ تولید‌شده از الیاف بسیار ریز، هیدروژن‌ها هم می‌توانند بهتر در کنار هم بمانند و هم بسیار سریعتر از نظر شکل بازیابی شوند. این مهم کلیدی برای ساخت نانو‌کاغذ سلولزی سخت و قوی است.

Liangbing Hu، استادیار علوم مواد در UMD گفت: این مهم است که بدانیم چگونه نانو‌کاغذ سلولزی قوی و سخت است. به همین منظور پژوهشگران آزمایشی مشابه با استفاده از نانولوله‌های کربنی که در اندازه‌ای شبیه به الیاف سلولزی هستند، انجام دادند. در نانو‌لوله‌های کربنی پیوندی بسیار ضعیف برقرار است و تحمل تنش و ضربه را ندارند، در نتیجه کاغذ ساخته شده از نانولوله‌های کربنی ضعیف است که بهبود عملکرد مکانیکی نانولوله‌ها می‌تواند جرقه‌ای برای پژوهش‌های آینده باشد.

این لامپ ال‌ای‌دی «روشنایی جایگزینی پایدار» (SALt) نام گرفته و به نوعی باتری سلولی متکی است که در آن محلول الکترولیت متشکل از فقط آب شور است و در درون آن دو الکترود کار گذاشته شده است.

درست مانند باتری‌های دیگر، الکترودهایی که بار را حمل می‌کنند برای همیشه دوام نخواهند داشت و گفته می‌شود می‌توان این لامپ را برای هشت ساعت در روز و در مجموع به مدت شش ماه پیش از جایگزین‌کردن آند به کار برد.

گفته می‌شود لامپ ابداعی با استفاده از نوعی پورت‌ یو‌اس‌بی قادر به نیرودهی‌کردن گوشی‌های هوشمند نیز است.

فیلیپینی‌ها به دنبال عرضه 600 مورد از این لامپ به قبایل بومی فیلیپین هستند و همچنین اوایل سال 2016 آن را وارد بازار خواهند کرد.

هنوز بهای دقیق محصول ابداعی اعلام نشده است.

وی افزود: کامپوزیت چوب پلاستیک (WPC) دارای سنجش اصلی هستند و در کشور‌های پیشرفته در حال تولید و گسترش است و از جمله مهمترین و پرمصرف‌ترین موادی که به عنوان ماده زمینه مورد استفاده قرار می‌گیرند، می‌توان به پلی‌اتیلن سبک و سنگین و پلی‌استر اشاره کرد.

کاظمی بیان کرد: این ماده خواص مقاومتی بیشتری نسبت به موادی که در MDF هستند دارد و این خواص مقاومتی شامل خواص مکانیکی و جذب آب کمتر است، همچنین در شکل استاندارد، زمانی که می‌خواهید خمشی جسمی را اندازه بگیرید، ماده‌ای را در درون یک دستگاه قرا می‌دهیم تا دستگاه نیرویی را به آن وارد کند و معمولا استاندارد پلاستیک به گونه‌ای است که ماده‌ای که ما ساختیم حتی زمانی که 5 سانت هم پایین آمده بود، شکست و محصول ما از آزمایش مقاومت خمشی پیروز بیرون آمد.

وی مطرح کرد: این مواد خیلی راحت‌تر از سایر موارد ساخته می‌شود و با یک دستگاه پرس می‌توان آنرا ساخت و می‌توان در سقف‌های کاذب، پارتیشن‌بندی فضا، کف پوش، ساخت مبلمان و نمای ایستگاه اتوبوس استفاده کرد.

وی در پایان گفت: این اختراع را امسال ثبت کرده‌ام و تمام تلاشم بر این است که آنرا به ثبت جهانی برسانم و سعی کردم که از دانشگاه آزاد با باشگاه نخبگان کمک بگیرم اما این باشگاه به دلیل نداشتن بودجه کافی توان کمک کردن به من را ندارد.

وی بیان کرد: بیماری ماهی های پرورشی سردآبی عوارضی چون خونریزی زیر پوستی، خون ریزی در آبشش ها، کوری، مشکلات مغزی و در نهایت منجر به مرگ آنها می شود.

این پژوهشگر خاطرنشان کرد: بیماری ماهی های پرورشی با سرعت زیادی منتقل می شود بنابراین برای جلوگیری از بروز این نوع بیماری ها اقدام به تولید واکسن آبزیان کردیم که این واکسن ۸۰ تا ۹۰ درصد ایمن زایی در ماهی ها ایجاد می کند.

آذین با بیان اینکه واکسن آبزیان از خارج وارد کشور می شود، افزود: قیمت هر لیتر واکسن خارجی برای آبزیان حدود ۵۰۰ هزار تومان است که با تولید این واکسن در داخل کشور قیمت هر لیتر آن به یک پنجم کاهش می یابد.

وی با اشاره به روش های استفاده از واکسن آبزیان گفت: این نوع واکسن ها به دو روش خوراکی و تزریقی استفاده می شود که در روش خوراکی واکسن در حوضچه های حاوی ماهی ها ریخته می شود اما در روش دوم واکسن باید به هریک از ماهی ها تزریق شود که این روش بسیار سخت و زمان بر است.

این پژوهشگر تاکید کرد: این واکسن در تعدادی از مزارع حوضچه های پرورش ماهی آزمایش شده و نتایج بسیار مطلوبی داشته است.

تولید واکسن آبزیان با همکاری پژوهشکده زیست فناوری سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران و جهاد دانشگاهی دانشکده دامپزشکی طراحی و اجرا شده است.

در جراحی ها از بخیه برای اتصال بافت ها به یکدیگر استفاده می شود اما استفاده از بخیه نه تنها در تمامی نقاط بدن ممکن نیست بلکه می تواند عوارض یا ظاهری ناخوشایند را برای شخص به دنبال داشته باشد. این موضوع باعث شد تا محققان به دنبال چسب یا ماده دیگری بروند که معایب بخیه را جبران کند. این چسب جراحی نه تنها از قابلیت کنار هم گذاشتن بافت ها برخوردار است، بلکه می توان از آن در محیط های مرطوب نیز استفاده کرد بدون اینکه بدن با کوچکترین عوارض یا ظاهر ناخوشایند روبروی شود.

محققان با الهام از صدف هایی که علی رغم موج های قدرتمند از توانایی چسبیدن به صخره ها یا بدنه های کشتی برخوردارند، این چسب جراحی متفاوت را تولید کردند. محققان کره ای دانشگاه پوهانگ برای در اختیار داشتن چنین چسبی از دونیم سازی آمینواسیدهایی با نام « tyrosines» استفاده کردند که در بال سنجاقک ها و حشرات یافت می شود. هنگامی که حشرات در برابر نور قرار می گیرند، این ماده تولید شده و به همین دلیل از قدرت چسبندگی بالایی برخوردار است.

محققان پس از کنار هم قرار دادن پروتئین های « tyrosines»، آنها را در نور مرئی آبی رنگ قرار دادند تا در اثر واکنش های فتوشیمیایی پروتئین ها جفت شده و ماده ای با چسبندگی منحصر به فرد حاصل شد. محققان کره ای این چسب را LAMBA نام گذاری کرده و مدعی هستند که این چسب نه تنها می تواند زخم های عمیق را التیام ببخشد بلکه در ۶۰ ثانیه نیز قادر به متوقف کردن خونریزی است.

وانگ بنیان‌گذار سازمانی به نام «پروژه رؤیت‌پذیری معلولیت» است که به دنبال ثبت‌کردن داستان‌های افراد معلول است.

وی به منظور جشن‌گرفتن بیست‌وپنجمین سالگرد تصویب قانون امریکایی‌های دارای معلولیت از طریق تله‌رباتیک در کاخ سفید حضور یافت.

ربات مورد استفاده وی BeamPro نام داشت که کاربران امکان کنترل حرکات آن را با استفاده از رایانه دارند و آن‌ها می‌توانند چهره خود را بر روی صفحه این رایانه بیفکنند.

وانگ نخستین فرد معلول به شمار می‌آید که از کاخ سفید دیدن کرده است.

مهندسان شرکت طراح ادعا کرده اند وسیله ابداعی آنها می تواند به حداکثر سرعت 8/1 ماخ (معادل 2205 کیلومتر در ساعت) یعنی 8/1 برابر سرعت صوت برسد. برای مقایسه و درک بهتر این فناوری می توان گفت سریع ترین بوئینگ 747 تجاری (جمبوجت) می تواند به حداکثر سرعت 92/0 ماخ (1126 کیلومتر بر ساعت) برسد. اگر واقعا اس-512 بتواند به چنین سرعتی برسد، می توان گفت به اندازه یک جنگنده نظامی اف ـ 18 هورنت سرعت دارد.

همچنین این هواپیما با این رکورد، 724 کیلومتر بر ساعت از سریع ترین جت های غیرنظامی موجود سریع تر خواهد شد. با چنین سرعت سرسام آوری مسافران می توانند فاصله نیویورک تا لندن را ظرف سه ساعت بپیمایند. این هواپیما آن قدر سریع است که مثلا مسافران اروپایی می توانند با آن صبح از پاریس به دبی بروند و پس از خرید و سرگرمی برای شام خودشان را به منزل در پاریس برسانند.

به گفته اناتوش مویترا، یکی از مهندسان ارشد اسپایک ایرو اسپیس، این سفر مافوق سریع به لطف طراحی بال های جدید موسوم به دلتا میسر شده است. این بال های جدید باعث ارتقای کارایی آیرو دینامیکی و بهبود عملکرد پرواز در سرعت های پایین و سرعت های بالا می شود.

شکل بال ها و دم تازه اصلاح شده باعث کاهش مقاومت در برابر حرکت و مقاومت هوا می شود. این عاملی بوده که همواره به کند شدن هواپیما و افزایش مصرف سوخت منجر شده است. دم جدید هواپیما همچنین باعث می شود هواپیما سبک تر شده که همین مساله به نوبه خود به پرواز سریع تر هواپیما کمک می کند. سرعت این جت تنها بخشی از جذابیت های آن است. طراحی داخلی کابین شبیه چیزهایی است که در فیلم های علمی ـ تخیلی دیده ایم.

پنجره های بزرگ این هواپیما امکان دید پانورامیک را برای سرنشینان فراهم می کنند. قابلیت های صندلی در اس-512 نیز از صندلی های یک پرواز درجه یک بسیار بیشتر است. البته این همه خدمات لوکس برای شما هزینه بردار است. اس-512 به عنوان یک جت تجاری طراحی شده و بر اساس پیش بینی ها بین 60 تا 80 میلیون دلار (حدود 194 میلیارد تا 258 میلیارد تومان) هزینه ساخت آن است. ویک کاچوریا مدیرعامل شرکت اسپایک ایرواسپیس معتقد است پروازهای مافوق صوت آینده صنعت حمل و نقل هوایی را دگرگون خواهند کرد.

جام جم

این طرح رویایی که به عنوان پروژه سال آخر ساتن در دانشکده معماری لندن ارائه شده، فرودگاه استکهلم را از حاشیه شهر به قلب آن منتقل می‌کند.

دانشکده معماری لندن امسال از دانشجویان سال آخر خود خواست تا یک رویای اتوپیایی برای پروژه فینال واحد 16 خود طراحی کنند. ساتن یک طرح مفهومی با عنوان «فرودگاه شهر /شهر فرودگاهی استکهلم» ارائه کرد که در آن، باندهای فرودگاه در بالای جاده‌های شهر قرار می‌گیرند.

مسیرهای تاکسی کردن (taxiing) فرودگاه در اطراف ساختمان‌های موجود و آبراهه‌های درون شهر ایجاد شده و مسافران می‌توانند از طریق سیستم انتقال سریع شخصی (PRT) که شامل محفظه‌های حمل‌ونقل برای حمل مسافران به گیت‌های هواپیماست، به فرودگاه دسترسی پیدا کنند.

ایستگاههای PRT به کیوسک‌های چمدان تجهیز شده که در آن‌ها، مسافران می‌توانند چمدان‌هایشان را بطور دیجیتالی برچسب زده و به بخش بار بفرستند.

به گفته ساتن، این پروژه فرصتی برای طراحی دوباره فرودگاه‌ها است که ارتباط بهتری بین فرودگاه، شهر و مسافران ارائه خواهد کرد. مسیرهای تاکسی کردن هواپیما در باند به موتور هواپیما اجازه خواهد داد تا زمان برخاست به شکل خلاص عمل کرده و در نتیجه، این امر، انتشار گازهای موتور هواپیما و سروصدا را کاهش خواهد داد.

این دستبند موسوم به MyExposome محصول شرکتی به همین نام است و مبتنی بر فناوری است که در دانشگاه اورگون ارائه شده است. این دستبند سبک‌وزن از سیلیکون خاصی ساخته شده که مواد شیمیایی اطراف آن را درست مانند بدن انسان جذب می‌کند.

کاربر دستبند را به مدت یک هفته نگه می‌دارد سپس محتویات آن را به آزمایشگاه ایمیل می‌کند و در آنجا آزمایشاتی برای بررسی ماهیت مواد شیمیایی که شخص در معرض آن قرار گرفته، انجام خواهند شد.

این آزمایشات بیش از 1400 ماده شیمیایی از جمله حشره‌کش‌ها و ترکیبات آلی را پوشش می‌دهند. تمرکز این آزمایشات بر روی مواد شیمیایی است که برای سلامتی انسان مشکل ایجاد می‌کند یا این که خود کاربر بیشترین تمایل را برای شناسایی آن‌ها دارد.

اطلاعات نهایی طی گزارشی به کاربر ارائه می‌شود و در این گزارش ماهیت مواد شیمیایی و همچنین مقایسه آن با سایر کاربران آمده است. شرکت سازنده به دنبال بازاریابی این دستبند است و ماه سپتامبر آن را عرضه می‌کند.

اگرچه این پرده حمام برای فروش نیست، اما به تحریک تفکر در مورد استفاده از آب می‌پردازد. این پروژه با عنوان «دوش من یک جنگجوی سبز است» در نمایشگاه مبلمان میلان عرضه شده و بازدید کنندگان می‌توانند شوک یک حمام را بطور هوشیارانه تجربه کنند.